Taniec weselny

Innym tańcem przygotowującym obrzęd oczepin był kozak, czyli skakanie z czepkiem. Był to żeński zamknięty korowód z solistką w środku. Skakanie z czepcem symbolizować miało zbliżający się moment przeistoczenia się panny młodej w gospodynię. Taniec ten wykonywały wyłącznie mężatki – swachy, czepczarki.Nowożeńcy Najważniejsza z nich, stojąc w środku, układała czepiec na talerzu i skakała z nim w kole; po kilku skokach przekazywała następnej czepczarce. Taniec trwał do chwili, gdy ostatnia z czepczarek swoją kolejkę wyskakała, podziękowała muzykantom za granie i zapraszała wszystkich do innej izby, gdzie odbyć się miały oczepiny. Niezwykle ważnym tańcem przed oczepinami było oprowadzanie panny młodej dookoła stołu z towarzyszeniem śpiewu kobiet. Dawno zapomnianym tańcem przed oczepinami był wieniec, na Mazowszu zwany gaikiem, w Lubelskiem i Małopolsce – rozet weselny, w Sieradzkiem – jabłoneczkę. Przed lub po oczepinach tańczono taniec panny młodej, który w zależności od regionu tańczyła ona ze starszym drużbę lub swatem. Najważniejszym jednak tańcem w całej Polsce był chmiel. Nazwa tańca pochodzi od bardzo starej, wielozwrotkowej pieśni. Słowa kolejnych zwrotek, a jest ich wiele i to w regionalnych wariantach, świadczą o symboliczno-magicznej mocy, jaką w kulturze ludowej przypisywano chmielowi. Jeszcze w XIX wieku we wszystkich domach szlacheckich śpiewano pieśni 0 chmielu – dosyć głośny, ale jak bardzo zabawny zwyczaj, nieprawdaż?

 

Taniec nazywano “chodzony chmiel”, ponieważ dostojny korowód mężatek okrążał pannę młodą; na Mazowszu chmiel to był na ogół oberek, szybki wirowy taniec tańczony po oczepinach przez jedną tylko pannę .Panna młoda tańczyła go kolejno ze wszystkimi gośćmi – zarówno mężczyznami, jak i kobietami. Takie tańce w których uczestniczyła panna młoda miały przynieść jej szczęście w życiu.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 7.4/10 (14 głosów)
VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0 (z 0 głosów)