Odnawianie domu po zalaniu lub pożarze

Odnawianie domu po zalaniu lub pożarze

Pierwszą rzeczą, którą musisz rozważyć jest niebezpieczeństwo wystąpienia pleśni po wodnych lub ogniowych incydentach. Zawsze musisz wynająć profesionalistę do naprawy strat po obszernych stratach po wodzie lub ogniu. Twoje bezpieczeństwo i zdrowie może być w niebezpieczeństwie, jeśli odpowiednie procedury nie zostaną przeprowadzone i podkreślę jeszcze to, że jeśli te zdrowotne niebezpieczeństwa nie zostaną odpowiednio zaadresowane, twoja firma ubezpieczeniowa może odmówić rekompensaty za “zaniedbanie właściciela”. Nie chcesz wydłużonej choroby ani śmierci i tak samo twoja firma ubezpieczeniowa nie chce tej odpowiedzialności. (więcej…)

Układy logiczne wykorzystywane w automatyce

Układy logiczne wykorzystywane w automatyce

Układami logicznymi nazywamy układy przekształcające sygnały dwu-stanowe.

Wszystkie układy cyfrowe mogą być zbudowane z czterech podstawowych elementów logicznych:

  • sumy logicznej,
  • iloczynu logicznego,
  • negatora,
  • przerzutnika dwustabilnego.

Sumę, iloczyn i negator nazywamy funktorami. Służą one do wykonywania operacji logicznych na sygnałach dwuwartościowych. Natomiast przerzutnik dwustabilny jest elementem pamięciowym. Stan wyjść przerzutnika dwustabilnego jest zależny od historii jego wejść, tzn. od tego, co się dotychczas działo na jego wejściach. Przerzutniki są elementami składowymi liczników, tzn. układów zliczających impulsy. (więcej…)

Bezpieczniki topikowe jako zabezpieczenie zasilania falowników

Bezpieczniki topikowe jako zabezpieczenie zasilania falowników

Do grupy łączników samoczynnych zaliczyć należy również bezpieczniki, których zadania w zasadzie podobne są do zadań spełnianych przez opisane poprzednio wyłączniki; polegają one mianowicie na samoczynnym zabezpieczeniu odbiorników i instalacji przez przerwanie obwodu przy występowaniu prądów o natężeniach zagrażających całości tych urządzeń. Przerwanie obwodu w tych przyrządach następuje na skutek przetopienia się elementu bezpiecznika, zwanego wkładką topikową, co porównać można z jednorazowo działającym wyłącznikiem samoczynnym z wyzwalaczami nadmiarowymi. W przypadku powstania przeciążenia lub zwarcia w obwodzie następuje nadmierny przyrost temperatury topika, który pod wpływem dynamicznego działania prądu ulega przewężeniu i przerwaniu. Tworzy się łuk elektryczny, który rozpyla i zamienia w parę element topikowy, przerywając zabezpieczony obwód. W zależności od konstrukcji, bezpiecznik składa się z dwóch, trzech lub więcej części. Zasadniczym elementem we wszystkich konstrukcjach jest wymienna wkładka topikowa, której budowa zależy od konstrukcji bezpiecznika. Ponieważ przy przepływie przez bezpiecznik nadmiernego prądu i związanym z tym gaszeniu powstałego łuku wydzielają się w obrębie bezpiecznika znaczne ilości ciepła, budowa bezpiecznika powinna umożliwić odprowadzenie tego ciepła bez uszkodzenia samego bezpiecznika, w przeciwnym bowiem razie ulegnie on eksplozji, a nie wygaszony łuk może się przerzucić poza jego obręb, wywołując dalsze zwarcie w sieci i związane z tym niebezpieczeństwo powstania ciężkich uszkodzeń, a nawet pożarów. Zdolność wygaszania powstałego łuku bez uszkodzenia bezpiecznika nosi nazwę zdolności wyłączalnej. Zdolność bezpiecznika do przerywania nadmiernych prądów w bardzo krótkim czasie, nie wystarczającym do osiągnięcia przez prąd jego maksymalnych wartości, wykorzystywana zostaje bardzo często do ograniczania prądu zwarciowego, zabezpieczając urządzenia przed skutkami zjawisk dynamicznych i cieplnych tego prądu. W ten sposób zabezpieczane są m. in. wyłączniki samoczynne o zbyt małej zdolności wyłączalnej.

Wspomnianą wyżej zdolność wyłączania wielkich mocy posiadają nie wszystkie spotykane w praktyce konstrukcje bezpieczników topikowych. W praktyce codziennej spotykane są zazwyczaj bezpieczniki, od których — ze względu na charakter ich pracy — nie wymaga się tych cech, gdyż pracują one zazwyczaj w sieciach (instalacje domowe), w których moce zwarcia nie osiągają wielkich wartości.

W instalacjach przemysłowych przy wielkich prądach znamionowych które pobierają falowniki oraz dużych przekrojach przewodów zasilających, stosowanie tzw. bezpieczników wielkiej mocy staje się koniecznością. W praktyce występują więc dwa rodzaje bezpieczników: instalacyjne i wielkiej mocy.

Bezpiecznik instalacyjny (gwintowy). Składa się on z porcelanowego gniazda bezpiecznikowego z komorą do umieszczenia wkładki topikowej oraz wstawki dolnej, zaopatrzonej w zaciski do podłączania przewodów. Komora gniazda zaopatrzona jest w pierścień z gwintem do wkręcania główki bezpiecznikowej przytrzymującej wkładkę topikową. Kształt gniazda jest różny w zależności od zastosowania bezpiecznika. Wstawka dolna, wkładana’ do gniazda, uniemożliwia założenie wkładki topikowej o wyższym prądzie znamionowym od przewidzianego dla danego gniazda. Wykonana jest z porcelany i posiada sworzeń do umocowania wstawki na dnie komory gniazda. Wkładka topikowa składa się z rurki porcelanowej zaopatrzonej na obu końcach w styki dociskowe. Wewnątrz rurki mieści się drucik topikowy otoczony ze wszystkich stron gasiwem ziarnistym lub proszkiem wchłaniającym pary metalu i chłodzącym łuk. Wkładka topikowa wyposażona jest we wskaźnik zadziałania sygnalizujący jej stan. Wskaźnik składa się z barwnego metalowego oczka przymocowanego do cienkiego drucika (sygnalizacyjnego) wykonanego z materiału o wysokiej oporności i połączonego równolegle z topikiem. Ze względu na znaczną różnicę oporności przepala się przede wszystkim drucik topikowy, po nim zaś drucik sygnalizacyjny. Umieszczona pod oczkiem sprężynka wyrzuca je na zewnątrz i wskazuje w ten sposób zadziałanie wkładki. Różnym prądom znamionowym wkładek topikowych odpowiadają różne umowne barwy oczek.

Do zamknięcia wkładki topikowej w komorze gniazda oraz uzyskania dostatecznie trwałych styków między wstawką dolną, wkładką* topikową a ~samą główką służy główka bezpiecznikowa wykonana z porcelany i zaopatrzona w gwintowaną tulejkę do wkręcania w pierścień gniazda bezpiecznikowego.

Przemysł maszynowy uzależniony od automatyzacji

Przemysł maszynowy uzależniony od automatyzacji

Przy rozpatrywaniu procesów należących do pierwszych trzech grup, występują jeszcze pewne cechy dodatkowe, mające wpływ na większą lub mniejszą łatwość automatyzacji. Cechami tymi są: sposób przechodzenia narzędzia z jednej pozycji roboczej do następnej i stopień zmienności parametrów obróbki. W przypadku pras wycinających otwory w blasze (grupa III), istotne jest tylko kolejne zajmowanie przez narzędzie właściwego położenia, natomiast po jakiej drodze i z jaką szybkością narzędzie zmieni położenie jest zupełnie obojętne. Przy wierceniu szeregu otworów (grupa II) sytuacja będzie analogiczna z tym, że dodatkowo trzeba dla każdego położenia sterować długością ruchu wrzeciona, zależnie od głębokości danego otworu. Przy toczeniu wałków stopniowych (grupa I), frezowaniu powierzchni równoległych (grupa II) zmiana położenia narzędzia musi być przeprowadzana po liniach prostych wg osi współrzędnych. We wszystkich przedstawionych przypadkach ruch narzędzia przy zmianie położenia jest ruchem jałowym, dlatego szybkość przesuwu jest obojętna. Natomiast przy toczeniu kształtowym zwykłym nożem (grupa I) lub frezowaniu kształtowym frezem o krawędzi prostej, drogą narzędzia należy sterować na całym przebiegu, ruch narzędzia jest jednocześnie ruchem roboczym i dlatego posuw i szybkość skrawania muszą być regulowane na całej drodze. Trudności wynikające z zastosowania automatyzacji narastają w miarę jak zwiększają się zadania stawiane układowi sterowania. W przemyśle maszynowym zasadniczym celem jaki zamierza się uzyskać przez wprowadzenie automatyzacji jest zwiększenie wydajności pracy żywej w wyniku zmniejszenia zakresu czynności wykonywanych przez operatora przy maszynie. W ten sposób można skrócić okres koniecznej obecności pracownika na jednym stanowisku roboczym i w konsekwencji zwiększać liczbę urządzeń obsługiwanych przez jednego pracownika zwiększając wartość produkcji wytwarzanej na jedną roboczogodzinę. W celu zdania sobie sprawy z możliwości zmniejszenia czasu roboczego w wyniku zastosowania automatyzacji należy rozpatrzyć wszystkie czynności wykonywane przy pracy na obrabiarce i związane z nimi elementy czasu pracy. Na całość operacji wykonywanych na maszynie składają się następujące czynności. Automatyzacja wpływa na zmianę wszystkich elementów czasu roboczego, wpływ ten jest różny i zależy od przyjętego stopnia automatyzacji. W odniesieniu do poszczególnych elementów wyraża się to w sposób następujący.

Czas przygotowawczo- zakończeniowy (Tpz). Automatyzacja, oparta na dotychczasowych środkach (tj. krzywkach), z reguły powoduje wzrost Tpz, a więc musi być utrzymana wysoka liczebność serii, od której automatyzacja się opłacała. Prace nad zmniejszeniem Tpz były możliwe tylko w przypadku systematycznego powtarzania tych samych robót i zamierzenia szły w kierunku stosowania wymiennych zespołów narzędzi (np. płyty imakowe przy wielonożówkach), wymiennych zespołów zderzaków, ustawiaków do regulacji narzędzi, kart dziurkowanych do szybkiej zmiany parametrów itd.

Urządzenia elektryczne do automatyzacji dostarczył na testy http://websystem.pl

Wprowadzenie nowych metod sterowania pracą maszyn, jak np. sterowanie przy użyciu taśmy perforowanej lub magnetofonowej, opisanych dokładniej w rozdz. 7, umożliwia utrzymanie wartości czasu Tpz prawie takiej samej jak przy pracy na obrabiarkach ogólnego przeznaczenia, a więc umożliwia automatyczną obróbkę w produkcji małoseryjnej lub nawet jednostkowej. Czas główny (tg). Zasadniczo zmniejszenie czasu głównego uzyskujemy przez wprowadzenie nowych materiałów narzędziowych i nowych konstrukcji narzędzi. Wprowadzenie automatyzacji skraca czas główny tylko w przypadku kontroli aktywnej lub gdy umożliwia taki stopień koncentracji technologicznej, jaki byłby niemożliwy do uzyskania przy sterowaniu ręcznym. Czas pomocniczy (tp). Jak wynika z wyżej podanego zestawienia, udział czasu pomocniczego jest bardzo duży. Poważne postępy dokonane w dziedzinie materiałów na ostrza i konstrukcję narzędzi spowodowały, że udział czasu głównego bardzo zmniejszył się, uwydatniając przez to udział pozostałych składników. W rezultacie bardzo znaczne skrócenie czasu głównego umożliwia tylko niewielkie skrócenie całego czasu pracy. Dysproporcje te ujawniły konieczność pracy nad czynnościami związanymi z czasem pomocniczym.

Znaczenie elektryfikacji

Znaczenie elektryfikacji

W XX wieku coraz większe zastosowanie znajduje telegraf, telefon, oświetlenie elektryczne, elektrochemia i elektrometalurgia, napęd i grzejnictwo elektryczne. Rozwój przemysłu maszynowego i transportu kolejowego, przekształcanie się osiedli i miast w duże ośrodki przemysłowe stanowiły podstawę do coraz powszechniejszego stosowania urządzeń elektrycznych. Przyczyną rozpowszechniania się energii elektrycznej jest możność jej łatwego przetwarzania na inne rodzaje energii, jak ciepło, światło, energię mechniczną, chemiczną, energię pola magnetycznego, dźwięk. Energię elektryczną można łatwo i ekonomicznie rozprowadzić za pomocą sieci elektroenergetycznych. Zasilane z sieci maszyny i przyrządy elektryczne mają prostą budowę, zajmują mało miejsca, cechuje je stała gotowość do pracy i łatwa obsługa; konserwacja ich nie jest uciążliwa. Dzisiaj, mówimy coraz więcej o wieku energii jądrowej (atomowej) i wieku lotów kosmicznych. Zastosowanie pary nie zanika wprawdzie, choć coraz częściej koncentruje się w dużych zakładach energetycznych i ciepłowniczych, wytwarzających i rozsyłających równocześnie energię elektryczną i cieplną. Natomiast z zastosowaniem energii elektrycznej i jej wykorzystaniem spotykamy się w naszym życiu na każdym kroku. Jeździmy tramwajami elektrycznymi i trolejbusami, koleje elektryczne stopniowo wypierają trakcję parową.

nergia elektryczna napędza silniki poruszające dźwigi, obrabiarki i inne maszyny. Miejsca pracy, ulice i mieszkania oświetlone są lampami elektrycznymi. Najlepsze gatunki stali oraz wiele innych metali, m.in. aluminium, miedź, wytapiamy w piecach elektrycznych. Coraz częściej spotyka się w miastach i wsiach pralki, lodówki, żelazka, piecyki, kuchenki elektryczne, radia i telewizory. Energia elektryczna umożliwia coraz szersze stosowanie mechanizacji i automatyzacji procesów produkcyjnych, transportu itd. Postęp techniczny uzależniony jest w głównej mierze od elektryfikacji narzędzi, maszyn i urządzeń produkcyjnych. Elektryfikacja rolnictwa zmniejsza znacznie pracochłonność robót i pozwala na uzyskanie lepszych wyników w uprawie roślin i hodowli zwierząt. Tak powszechne zastosowanie energii elektrycznej nie byłoby możliwe bez poważnego rozwoju jej produkcji.

Produkcja i zużycie energii elektrycznej rosną szybciej niż liczba odbiorców. Należy podkreślić, że przyrost roczny zużycia energii elektrycznej na jednego mieszkańca w grupie odbiorców komunalno-bytowych jest dość duży i wynosi ponad 10%rocznie. W ogólnym zużyciu energii elektrycznej na jednego mieszkańca w porównaniu z państwami europejskimi (poza ZSRR) zajmujemy 15 miejsce wyprzedzając np. Austrię, Belgię, Włochy; ustępujemy z krajów socjalistycznych tylko CSRS.
>Przełomem w elektryfikacji są falowniki do regulacji prędkości silników. Od 10 lat urządzenia te na dobre zadomowiły się w w przemyśle automatyki jak i domowy. Falowniki produkuje wiele producentów, a serwis internetowy falowniki.com.pl pozwala na porównanie różnych modeli.

« Następne